مالزی در یک نگاه
[caption id="" align="aligncenter" width="720" caption="مالزی"]
[/caption]کلیاتی درباره کشور مالزی:
کشور مالزی در جنوب شرقی آسیا، تشکیل شده از دو سرزمین و ۱۳ استان می باشد که ۱۱ استان در سرزمین اصلی و ۲ استان دیگر در جزیره ساراواک و صبا قرار دارند. سرزمین اصلی شبه جزیره ای است که از شمال با کشور تایلند و از جنوب به سنگاپور متصل بوده و قسمت دیگر آن جزیره بورنیئو است که با یک سوم مرز شمالی کشور اندونزی هم مرز بوده و کشور بروئنی در شمال آن واقع شده است. وسعت کل این کشور ۳۲۹٫۷۵۰ کیلومتر مربع است که از این مقدار ۳۲۸٫۵۵۰ کیلومتر مساحت خاکی و ۱٫۲۰۰ کیلومتر آن در محدوده آبی قرار دارد.
این کشور با جمعیتی بالغ بر ۲۴ میلیون جمعیت می باشد که ۳۲٫۶% آنان افراد بین ۱ تا ۱۴ سال بوده، ۶۲٫۶% افراد بین ۱۵ تا ۶۴ سال و ۴٫۷% را افراد بالای ۶۵ سال تشکیل می دهند. بنا به اطلاعات آماری مالزی نرخ رشد جمعیت در حدود ۱٫۷۸% می باشد که از ۴ فرقه اصلی ۵۰٫۴% مالایی، ۲۳٫۷% چینی، ۱۱% بومی های اولیه و ۷٫۱% را هندیان تشکیل می دهند.
بدلیل موقعیت جغرافیایی که در بین مدار ۳۰ ۲ شمالی و ۳۰ ۱۱۲ شرقی قراردارد، مالزی دارای آب و هوای استوایی و شرجی بوده که در اواخر بهار بادهای موسمی جنوب غربی و از اوایل زمستان تا اواخر بهار بادهای موسمی شمال شرقی در آن می وزند. دمای هوا بطور متوسط در روز حدود ºC33 و در طول شب به C º ۲۷ خواهد رسید.
تاریخچه مالزی
در اواخر قرن ۱۸ و ۱۹ دولت انگلستان اقدام به تاسیس مستعمرات و کشورهای تحت الحمایتی در منطقه ای که امروزه مالزی نامیده میشود نمود که این مناطق قبلاً توسط ژاپن از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تصرف شده بود. در سال ۱۹۴۸ مناطق تحت سلطه انگلستان در شبه جزیره مالی به فدراسیون مالی تبدیل گشتند، که در سال ۱۹۵۷ به استقلال رسیدند. کشور مالزی در سال ۱۹۶۳ بعد از اینکه سنگاپور بعنوان یکی از مستعمرات انگلستان و ایالات شرقی صباح و ساراواک واقع در ساحل شمالی جزیره بورنیئو به فدراسیون پیوستند شکل گرفت. تاریخ سالهای اولیه مالزی توسط اندونزی تخریب شد که سعی در تحت کنترل درآوردن مالزی داشتند، فیلیپین ایالات صباح را مطالبه می کرد و سنگاپور در سال ۱۹۶۵ تصمیم به ترک فدراسیون نمود. در طی ۲۲ سال حکومت نخست وزیر ماهاتمیر محمد (از سال ۱۹۸۱ الی ۲۰۰۳) مالزی موفق شد با تغییر مسیر سیاستهای اقتصادی خود از اتکاء به صادرات مواد خام به توسعه ساخت و ساز و ارائه خدمات و جلب توریست گام مثبتی در روند اقتصادی کشور بردارد.
تاریخ کوالامپور از اواخر ۱۸۶۰ زمانی که گروهی از معدنچیان و بازرگانان در محل تلاقی دو رود کالانگ و گومبک رسیدند شروع شد. کوالامپور که بصورت اختصار به K.L معروف است نامی است که ترجمه تحت الفظی آن “محل تلاقی گل آلود” معنی می شود. اما این نام یه هیچ وجه نمایانگر شکوفایی یک شهر را که در طی ۱۵۰ سال گذشته شاهد تحولات زیادی از یک معدن مخروبه به یک شهر مدرن پر نشاط شده است را نشان نمی دهد. شهری که ابتدا بعنوان مرکزی برای معدنچیان ایجاد شده بود به مرور زمان با توجه به درایت ناخدای منتخب چینی خود، آقای یاپاه لوی، که خود او نیز از بنیان گذاران محله چینی ها در کوالامپور بود رشد نمود. بمنظور قدردانی از خدمات ارزنده او خیابانی در قلب محله چینی ها به نام او اختصاص داده و جالان یاپالوی نامیده اند. اگرچه این نامگذاری برای احترام به او انجام شده ولی این خیابان دارای نشاندهنده سادگی است که با زحمات و خدمات او تناقض دارد.
در سال ۱۸۸۱ شهر در اثر یک آتش سوزی مهیب و متعاقباً سیل ویرانگری کاملاً نابود شد. که البته این باعث شد که سکوی جدیدی برای احداث و شکوفایی یک شهر جدید ایجاد شود. کلبه های قدمی با سقف کنده شده با ساختمانهای جدید آجر و سنگ جایگزین شدند. با آمدن انگلیسی ها ساختمانها با معماری موریسی و ادواردی هم آمیخته شدند. تا به امروز خیلی از بناهای تاریخی کوالامپور وجود دارد که با توجه به ساختار نوین شهر از هنوز گویای تاریخ منحصر بفرد آن هستند. از قدیمی ترین بناهای شهر شامل بنای سلطان عبدل صمد، مسجد جامک، کلیسای مریم مقدس، ایستگاه قطار کوالامپور و ساختمان مدیریت خطوط راه آهن مالزی می باشد. این بناهی تاریخی در اوایل سالهای ۱۹۰۰ بنا شد و هنوز سازه اولیه خود را حفظ نموده است. با توجه به اهمیت و حفظ ارزش تاریخی این بناها، بدیهی است که این بناها با توجه به احاطه شدنشان توسط آسمان خراشها زیبایی که افق شهر را دربر گرفته اند کوتاه بنظر می رسند.
کوالامپور استقلال خود را در ۳۱ اوت سال ۱۹۵۷ بعد از اینکه برای اولین بار پرچم آن در میدان مرداکا به احتزاز در آمد بدست آورد. در آن زمان کوالامپور بعنوان مرکز استان سلنگار شناخته می شد ولی شهر تا حدی رشد کرده بود که بعنوان پایتخت محبوب مردم برگزیده شد. از آن به بعد، هیچ چیزی مانع رشد آن نگردید و این شهر به عنوان یک مرکز صنعتی و تجاری شناخته شده است.
بسیاری از شرکتهای چند ملیتی مانند سیتی بانک، GE، مایکروسافت، لیئو برنت، آلاینس و خیلی های دیگر به زیبایی شهر در طی سالیان گذشته افزوده اند. با کمک همین شرکتها بوده است که کوالامپور بعنوان یکی از ۱۰ شهر منتخب آسیا در مجله هفتگی آسیا رای آورد.
با بهره گیری از رشد اقتصادی کشورهای آسیایی در اوایل ۱۹۹۰، کوالامپور مصم شد که به یکی از شهرهای بزرک آسیایی تبدیل گردد. بنای آسمان خراشها و ساختمانهای عظیم و احداث راه آهن صرفاً برای رفاه حال شهروندان مالزیایی که از مناطق دیگر برای تجربه شهر نشینی به کوالامپور می آمدند ایجاد شد. اولین آسمان خراش شهر به نام ساختمان دایابومی در حال حاضر زیر سایه برجهای دوقلوی پتروناس قرار گرفته است. در سال ۱۹۹۷ این دو برج بعنوان بلند ترین برجهای دنیا معرفی شده بودند. معرفی این دو برج مرتفع در دنیا حقیقتاً جایگاه کوالامپور را نقشه بالا برده است. آسمان خراشهای دیگر موجود در کوالامپور عبارتند از مناره تلی کام، مناره K.L، برج سلطنتی، ساختمان تبونگ حاجی و مناره می بانک.
کوالامپور سهم خود از مدرنیزه سازی را برده است ولی هنوز تاریخ و میراث فرهنگی مرصع خود را حفظ کرده. کشوری آمیخه از زبانها، ادیان و رسومات مختلف. قسمت اصلی جامعه تشکیل شده از افراد مالایی،چینی و هندی هستند که در حال حاضر به دلیل معروف شدن کشور هجوم افراد خارجی به این کشور زیاد شده که این امر باعث رنگین تر شدن این شهر بین المللی شده است. معمار، آشپز و فرهنگ این کشور بیشتر آسیایی بوده که کمی با فرهنگ و رسوم غربی آمیخته شده است. با توجه به چند قومی بودن بافت جامعه، مردم کوالامپور از برگزاری انواع جشنها و فستیوالها مانند سال جدید چینی ها، کریسمس و ایام فرهنگی دیگر لذت می برند. همچنین در مالزی از اواسط جولای تا اوایل سپتامبر کارنوال حراج بزرگی انجام می شود.
نیازی به ذکر این نکته نیست که مالزی راه زیادی را از زمانی که صرفاً یک شهر معدنی کوچک بود طی نموده است. و پس گذراندن ایام سخت مانند آتش سوزی، سیل، آشوب و تصرف ژاپنی ها، مالزی خود را بعنوان یک کشور ثابت قدم و مترقی که دارای فرهنگ و تاریخ غنی می باشد حفظ کرده است.
مالزیدولت مالزی
مالزی دارای حکومت سلطنتی مشروطه فدراتیو می باشد که اسماً توسط بالاترین مرجع قانونی و مجلس مقننه که شامل دو مجلس سنا و شورا می باشد اداره می شود؛ تمام ایالات شبه جزیره مالزی دارای قانونگذاران موروثی می باشند به غیر از ایالات ملاکا و پنانگ؛ فرمانداران این دو ایالت به همراه ایالات صباح و ساراواک در مالزی شرقی توسط دولت مرکزی منصوب شوند. اختیارات فرمانداران ایالات توسط قانون دولت فدرال تعیین می شود؛ تحت شرایط دولت مرکزی ایالات صباح و ساراواک دارای امتازات ویژه می باشند، (بعنوان مثال این ایالات می توانند در رابطه با قوانین مهاجرت سلیقه خود را اعمال نمایند) ایالت صباح دارای ۲۵ رای در مجلس و ایالت ساراواک دارای ۲۸ رای در مجلس می باشد. در راس حکومت آقای یانگ دی-پورتوان آگونگ بوده که البته امور دولت در اختیار نخست وزیر، آقای عبدالله ابن احمد بداوی که از ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ انتخاب شده می باشد.
سیستم قانون گذاری کشور بر اساس قانون مدنی انگلیس است که قوه مقننه بنا بدستور بالاترین رئیس کشور توسط قوه قضائیه مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. ولی در مورد قوانین خانوادگی از قانون اسلامی تبعیت می شود.
کشور مالزیفرهنگ و مردم مالزی
مالزیاییها چه کسانی هستند؟
مالاییها بزرگترین گروه قومی در مالزی هستند، که بیش از نیمی از جمعیت را تشکیل داده و به زبان ملی مالزی تکلم می کنند. به همراه قدیمی ترین مردم بومی گروهی را تشکیل می دهند که بومی پوترا نامیده می شوند، که به معنی پسران یا شاهزادگان زمین هستند. تقریباً تمام مالایی ها مسلمان هستند، اما اسلام در مالزی به شدت اسلام در خاور میانه نیست. اگر چه امروزه مالایی ها بیشتر در شهرها دیده می شوند ولی فرهنگ سنتی مالایی در اطراف کامپونگ، یا دهکده ها متمرکز شده اند.
چینی ها برای قرنها طرفهای بازرگانی مالزیایها بوده اند، و پس از شنیدن اخباری در ارتباط با ثروت در قرن نوزدهم به تعداد انبوه در اطراف دریای جنوب یا “نانیانگ” جمع شدند. اگرچه بیشتر در قالب یک تصور نمادین، چینی ها بعنوان بازرگانان مالزی شناخته شده اند، که در اغلب صنایع موفق بوده اند. زمانیکه اولین بازرگانان چینی به مالزی آمدند، اگر چه معمولاً سخت ترین کارها را از قبیل استخراج قلع در معدن ویا احداث راه آهن را انجام می دادند. بیشتر آنها از بودائیهای تائویی هستند که با اجداد خود در سرزمین مادری خود ارتباطات محکمی دارند. آنها حدود ۳۵% جمعیت را تشکیل می دهند..
هندیها نیز بالغ بر ۲۰۰۰ سال است که به مالزی آمده اند، اما تا قرن نوزدهم مهاجرت دسته جمعی به مالزی نداشتند. بیشتر آنها از جنوب هند بودند که از فقر اقتصادی فرار کرده بودند. خیلی ها کارهای لاستیک سازی می کردند و خیلی های دیگر به ساختن بناهای زیرساختاری و برخی دیگر اقدام به تاسیس مشاغل کوچک دست زدند. امروزه ده درصد مالزیاییها اصالتاً هندی هستند. فرهنگ آنها با معبد نفیس هندوها، غذا و لباسهای رنگارنگ خود در سراسر مالزی یافت می شوند. .
قدیمی ترین ساکنین مالزی مردم قبیله ای مالزی هستند. جمعیت این عده تقریباً ۵% کل جمعیت را تشکیل می دهد که اکثر آنها در ایالت ساراواک و صباح زندگی می کنند. اگرچه مردم قبیله ای مالزی دوست ذارند با مشخصات قبیله ای خود طبقه بندی شوند، ولی مردم سبه جزیره مالزی آنها را تحت عنوان اورنگ اصلی قرار می دهند که به معنی “مردم اصلی” می باشد. در ایالت ساراواک اغلب مردم از قبیله دایاک هستند که عموماً در خانه های دسته جمعی که به صورت یک کریدور طویل است زندگی می کنند که یا در آب زندگی می کنند و یا در خشکی. در ایالات صباح اکثر قبیله ها کادازان هستند. اغلب مردم قبیله ای مالزی وابستگی روانی شدیدی با جنگلهای انبوه پر باران دارند.
از ابتدای تاریخ مالزی این کشور شاهد ادغام فرهنگهای مختلف و متاوتی بوده است. بیش از هزاروپانصد سال پیش پادشاهی مالی در دره بوجانگ به بازرگانان هندی و چینی خوش آمد گفت. با آمدن طلا و ابریشم راه برای ورود بودائیها و هندوها نیز هموار گشت. پس از یکهزار سال بازرگانان عرب هم به مالاکا رسیدند که با خود بنیاد مفاهیم اسلامی را آوردند. تا زمانی که پرتقالی ها به مالزی آمدند و متوجه شدند که سلطنتی را که با آن مواجه شده اند از سلطنت کشور خودشان فراگیرتر است.
ترکیب فرهنگی مالزی توسط فرهنگ های مختلفی شکل گرفته است، که فقط بعضی از آنها توانستند تاثیر بسزایی بر کشور داشته باشند. مهمترین آنها فرهنگ مالایی سنتی و فرهنگ دو فرقه غالب دیگر که بعنوان طرفهای تجاری مالزی در طول تاریخ محسوب می شدند، که عبارتند از چینی ها و هندی ها. این سه گروه اصلی با قبیله های متفرقه تلفیق شده اند که اغلب آنها در جنگل و یا مناطق ساحلی بورنیئو زندگی می کنند. اگرچه هر یک از این قبیله ها به شدت سنتها و ترکیب سنتی جامعه خود را حفظ کرده اند، بلکه آنها با ترکیب با یکدیگر نسل جدید متفاوتی از مالزی جدید را ایجاد کرده اند.
یک نمونه از پیچیدگی فرهنگ مالزی که جمعیت مهاجر در طول تاریخ پدید آورده اند، تاریخ مهاجران چینی است. اولین چینی هایی که از ابتدا در اطراف مالکا سکونت داشته و پس از آشنایی با فرهنگ و ازدواج با آنها در خلیج سکونت گزیدند، ابتدا از شهر مالاکا و اطراف آن آغاز شد. این افراد که به باباس و نوناس معروف هستند بتدریج تلفیقی ایجاد کردند که منعکس کننده اعتقادات، رفتار و هنری بود که ترکیبی از سنت مالایی و چینی بوجود آمد، به نحوی که فرهنگ جدیدی را تشکیل داد. بعدها چینی هایی که برای بهره برداری از صنایع قلع و لاستیک به مالزی آمدند، فرهنگ خود را با دقت بیشتری حفظ نمودند که بطور مثال اگر کسی به شهر پنانگ سفر می کرد، بیشتر احساس می کرد که در چین بسر می برد تا در مالزی.
مثال دیگر از تبادلات فرهنگی مالزی مربوط به مراسم ازدواج مالزیاییها است که در برگیرنده سنت هندوهای جنوب هند است که عروس و داماد در لباسهای زیبای ابریشمی که در طی این مراسم با دستهای رنگ کرده به حنا به یکدیگر پلوی زرد رنگ خواهند داد. مسلمانان با پیروی از سنت چینی ها در فیستوالهای خود بنا به نیاز به یکدیگر پول (آنگ پائو) در بسته هاب قرمز رنگ مدهند. بسته های پولی که مسلمانان در ایام تعطیل به یکدیگر می دهند در پاکتهای سبز رنگ با نوشته عربی بر روی آن می باشد.
اگر شما از یک دهکده در مالزی به محل دیگری مثل پنانگ سفر کنید که محل کار هندیهایی است که به کار لاستیک سازی مشغولند و از آنجا به محله چینی ها در کونگ سی بروید احساس خواهید کرد که از میان ۳ ملیت مختلف عبور کرده اید. اما در شهری مانند کوالامپور، متوجه خواهید شد که مردم از چه تنئع ترکیبی وسیعی برخوردار هستند. از خانه ای صدای اپرای چینی می آید، از خانه دیگر مسلمانان در حال نیایش هستند، در حالیکه در خانه بعد احتمال دارد که دختری در حال آماده شدن برای کلاس رقص هندی باشد.
شاید سهل ترین راه برای درک پیچیدگی فرهنگ در مالزی، تعمق در سیاست باز دولت مالزی در زمان انجام آداب و رسوم مذهبی می باشد. اگرچه فرهنگ سنتی مالزی که گاهاً توسط گروههای قومی حفظ شده است، تمام اقوام دیگر مالزی در طی مراسم مذهبی در را بر اعضای دیگر با فرهنگ دیگر باز می نمایند. چنین تکاملی یقیناً بیشتر از حذف مرز در مذهب بوده و تفاهم را گسترش میدهد. این یک جشن مثبتی است که در مسیر همزیستی سنتی برای هزاره ای می باشد که باعث پیشرفت مالزی خواهد بود.
فعالیت های گردشگری در مالزیگردشگری و سیاحت
فعالیتهای گردشگری در مالزی توسط صنایع توریست مالزی طراحی شده که باعث ترویج سرمایه گذاری و افزایش بازار کار در این کشور نیز می شود. رشد صنعت مالزی باعث توسعه اقتصادی و بهبود وضع زندگی همه مالزیایها می شود.
مالزی-کوالالامپورکشوری در قلب آسیا با فرهنگها، جاذبه ها و دیدنیهای متفاوت که مانند ظرفی جوشان و پر هیجان مذاب که نژادها و ادیان مختلف مالایی، هندی، چینی و دیگر افراد با همدیگر در صلح و صمیمیت زندگی می کنند. کشور زیبایهای بی حد و مرز که با آسمان خراشهای بلند به خانه های سنتی طویل اشراف دارد. با داشتن زیبا ترین سواحل و مناطق شنا در دنیا، می تواند محلی برای گریز از فعالیتهای روزانه باشد. سواحلی بسیار زیبا در قلب آسیا با شنهای سفید و درخشنده که کیلومترها در حاشیه آبهای خوش رنگ جزیره استوایی امتداد دارد.
با پیاده روی در ساحل دریا می توانید شاهد رفتن اولین تجربه لاک پشتهای تازه بدنیا آمده به دریا باشید و با آرامش و صفای زندگی در جزیره آشنا شوید.
ترکیب مجذوب کننده ای از شهرهای سنتی و مدرن، میراث آمیخته چند فرهنگی، غذا، هنر و معماری متنوع این کشور را بین المللی ساخته است. با دیدن برجهای دوقلوی پتروناس حیرت زده خواهید شد و از زیبایی ایستگاه قدیمی قطار محسور شوید. می توانید از خرید در مدرنترین مراکز خرید دنیا بهره ببرید یا با چانه زنی در بازار شب با بازرگانان اوقات خود را سپری کنید.
سرزمینی با نعمت برخورداری از طبیعت مجذوب کننده که امکانات را برای یک سفر تفریحی چند برابر می کند. کوه کینابولا که یکی از مرتفع ترین کوههای آسیای جنوب غربی می باشد، که تا وسط ابرها امتداد یافته است، و غارهای مولا که بزرگترین غارهای دنیا هستند و در جنگلهای انبوه حاره با حیات وحش طی میلیونها سال آمیخته شده است.
مرکر جهانگردی مالزی در امتداد جالان آمپانگ، در منطقه تاریخی که عمارات بزرگ قرار دارد. این مکان قبلاً دفتر جنگ نیروهای انگلیسی و مقر فرماندهی ژاپنی ها در زمان جنگ جهانی دوم بود. همچنین مکانی برای اولین نشست پارلمان مالزی و محلی برای برپایی جشنهای چندین پادشاه کشور بود.
این مرکز سهل الوسول میزبان تسهیلات توریستی بوده. سالن اجتماعات آن بعنوان محلی برای نمایشهای فرهنگی که نشانه فرهنگ و تنوع نژادی مردم مالزی می باشد.
برای مسافرینی که مایلند ذائقه ای تغییر دهند، رستوران سالن تئاتر سالوما غذاهای متنوع و خوشمزه ای را تدارک دیده است.
در جوار مرکز توریستی مالزی، رستوران تئاتر سالوما غذاهای متنوعی تهیه می نماید که عطر آن شما را بطرف خود می کشاند. میز اطلاعات جهانگردی همه روزه از ساعت ۷ صبح الی ۱۰ شب برای اراوه خدمات باز است. و رستوران سالن تئاتر از ساعت ۱۱ صبح الی ۱۲ نیمه شب باز می باشد.
زبان رسمی مردم مالزی :
زبان رسمی این کشور مالائی می باشد اما زبان انگلیسی به صورت گسترده در محاورات استفاده میگردد. سایر زبانها مانند مانداریان – تامیل و پنجابی نیز متداول می باشد.
واحد پول مالزی :
واحد پول مالزی رینگیت مالزی Malaysia Ringgit می باشد که به ۱۰۰ واحد کوچکتر تقسیم شده است.
RM 1 = sen 100
-نسبت برابری RM با دلار آمریکا * ۳۲ US$ 1= RM 3.
*این نسبت برابری در زمان انتشار صحیح می باشد و امکان تغییر وجود دارد.
ساعت رسمی مالزی :
ساعت رسمی مالزی ۸ ساعت جلوتر از زمان مبداء گرینویچ است که در مقایسه با ایران در شش ماه اول سال شمسی زمان در مالزی ۳٫۵ ساعت جلوتر از ایران بوده و در شش ماه دوم سال (بخاطر تغییر ساعت رسمی در ایران) این اختلاف ۴٫۵ ساعت می باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
مشاوره و اخذ پذیرش رایگان